Henry van de Velde

De Belgische kunstenaar en ontwerper Henry van de Velde (1865-1957) volgde een kunstopleiding bij Charles Verlat aan de kunstacademie in Antwerpen. Ook studeerde hij korte tijd bij Charles Carolus-Duran in Parijs.
Toen Henry van de Velde terug kwam in België was hij vol bewondering voor Milet en de school van Barbizon. Hij sloot zich aan bij de Belgische impressionisten Emile Claus en A.J. Heymans en schilderde vooral landschappen in de omgeving van Wechelderzande.
De eerste belangrijke expositie van het werk van Henry van de Velde vond plaats in 1889 bij Les Vingt. Onder invloed van Seurat schilderde van de Velde enige tijd in een neo-impressionistische stijl. Onder invloed van Vincent Van Gogh ging hij schilderen met langere kronkelige penseelstreken.
Henry van de Velde raakte in de ban van de idealen van de Engelse Arts and Crafts Movement en gaf omstreeks 1894 het schilderen op. Hij ging zich bezig houden met toegepaste kunst en architectuur. Naast het ontwerpen van aardewerk, meubels, kleden, sieraden en gebruiksvoorwerpen schreef hij hierover artikelen in tijdschriften.
Aan het begin van de 20ste eeuw woonde Henry van de Velde lange tijd in Duitsland. Hij was daar onder meer directeur van de Kunstschule van Weimar, de voorloper van het latere Bauhaus. Tijdens de Eerste Wereldoorlog woonde hij in Zwitserland en Nederland. In Nederland ontwierp hij in deze tijd het Rijksmuseum Kröller-Müller. Terug in België werd Henry van de Velde benoemd tot directeur van het Instituut voor Sierkunst in Brussel.
Henry van de Velde was een voorstander van een zuiver rationele bouwkunst. Hij ontwierp gedenktekens, theaters (Keulen en Parijs), woningen en de bibliotheek van de universiteit in Gent.

Design Vlaanderen heeft zijn awards & labels opgedragen aan Henry van de Velde omwille van zijn veelzijdigheid, zijn kwaliteiten en zijn internationaal karakter.