Je suis dada | Milaan – Spazio Herno, Zona Tortona

Je suis dada toont objecten met een dubbele bodem, vol poëzie, ironie en relativering. Ze doen je vooral weer dromen, fantaseren, glimlachen, maar ook het bewust schokken is niet uit den boze. De verbeelding viert weer hoogtij. Functionaliteit en schoonheid worden niet als enige of zelfs niet eens als voorwaarden meer gesteld. Meestal zijn het ambachtelijk vervaardigde voorwerpen, in beperkte oplages, maar ook de industrie zwicht vaak voor het erotiserende ervan.

Dit jaar zal Design Vlaanderen,in samenwerking met Flanders Investment and Trade, met een opvallende presentatie aanwezig zijn in de Zona Tortona. “Je suis dada”, een tentoonstelling rond surrealisme en design, deed reeds eerder Turijn, Wenen, Praag en Brussel aan, en reist na Milaan verder door naar Oslo en Madrid.

Niet voor niets is België het land van het surrealisme, van René Magritte (1898-1967), van visuele paradoxen als een “Ceci n’est pas une pipe” op het schilderij La Trahison des Images (1928), van de mosselpotten van Marcel Broodthaers (1924-1976), wezenloze vrouwen van Paul Delvaux (1897-1994), de collages en de controversiële film L’imitation du Cinéma (1959) van Marcel Mariën (1920-1993), de gedichten van Paul van Ostaijen (1896-1928), .. . Niet voor niets omschreef zanger Jacques Brel (1929-1978) België als zijnde niet meer dan een “geestesgesteldheid. Een droom, een fictie, een product van het surrealisme” …
Hoewel het surrealisme als artistieke beweging niet lang heeft bestaan, is de invloed ervan niet meer weg te denken en is het in alle geledingen van de kunst blijven doorleven. Waar James Ensor (1860-1949) met zijn ironie en teugelloze verbeelding zeker als pionier van het surrealisme kan beschouwd worden, kent België nu nog steeds kunstenaars die verwant zijn aan het surrealisme.
Een zekere vorm van gelaagdheid, desoriëntatie, … het is de Belgen met de moedermelk meegegeven. Ook de vormgeving ontsnapt er niet aan. Ongewoon is dit niet, als je ziet hoe surrealistische kunstenaars alledaagse voorwerpen gretig integreerden in hun composities.
Daarom stelde Design Vlaanderen rond dit thema een collectie samen en de lancering vond onder veel bijval plaats vorig jaar in Turijn n.a.v. Torino World Design Capital 2008.
De titel zelf verwijst haast letterlijk naar die drang naar vrijheid, werkt intrigerend, roept vragen op en krijgt eenzelfde geladenheid als “Ceci n’est pas une pipe”.
Je suis dada groeide uit tot een totaalconcept, waarbij niet enkel de collectie maar ook de grafische vormgeving (door Barlock), de scenografie (door Pieter Boons & Annemie Lathouwers), de film en de muziek, deel uitmaken van dit hele surrealistische verhaal.

Concept: Design Vlaanderen

Scenografie: Pieter Boons & Annemie Lathouwers architects
Art intervention: concept & realisatie videofilms Pieter Boons 2008 (© VRT & Charly Herscovici)
Sound intervention: Philip Bosmans & Odette Groeneveld by sineconcept
Grafische vormgeving catalogus: www.barlock.be
Grafische vormgeving affiche: Lodewijk Joye.

De ontwerpers
Atelier Blink | Bram Boo | Siegfried De Buck | Hilde De Decker | Nora De Rudder | Jos Devriendt | Nedda El-Asmar | Anita Evenepoel | Silke Fleischer | Davy Grosemans | Linde Hermans | Christiane Hoegner | Hoetdesign | Cynthia Jacobs | Sofie Lachaert & Luc D’hanis | Bart Lens | Xavier Lust | Hugo Meert | Luc Ramael | Stefan Schöning | Lucile Soufflet | Diane Steverlynck | Francine Van Der Biest | Roos Van De Velde | Frans Van Praet | Danny Venlet | Daniel Weinberger | Weyers & Borms | Dirk Wynants

De Bedrijven
Dark | Desalto | Droog | Limited Editions | Eden Design | Eternum | Gense | Mdf Italia | Prandina | Robbe & Berking | Rode Schoentjes | Viteo
Bij de tentoonstelling hoort ook een origineel vormgegeven catalogus op zakformaat, die gratis verspreid wordt tijdens de tentoonstelling.
Zona Tortona, Spazio Herno, Via Savona 19a, Milano

Dagelijks open van 11 tot 21 uur
Press preview: dinsdag 13 april, 15 tot 18 uur
Perscocktail (enkel op uitnodiging): donderdag 15 april 8, vanaf 19 uur.